De strijd om status en bewondering

P1130296(2)
Iedereen zit gevangen in de competitie om status en bewondering. Dit leerde ik bij de Nacht van de Filosofie. Dit is een evenement waar verschillende mensen (en filosofen natuurlijk) lezingen houden en presentaties geven. Het thema was verschil en ongelijkheid. Ik heb één presentatie bijgewoond, die erg leerzaam en herkenbaar was. In deze blogpost wil ik dit graag met jullie delen.

Per spreker was er een lokaal met een eigen naam. Op de deur stond wie er zou spreken, het onderwerp en de tijd. Wij gingen naar de charterkamer, waar Leon Heuts ging spreken over ‘de ratrace om status en bewondering’. Hoewel hij wel moeilijke woorden gebruikte, kon ik de boodschap er wel uit halen. En ik vond dat hij grotendeels wel gelijk had. Ik heb aantekeningen gemaakt en het verder uitgedacht. Het ging over dat iedereen altijd maar bezig is met een competitie; de constante strijd om meer status en bewondering.

Hij stelde onder andere de vraag: ‘’willen we echt dat onze constante strijd om meer status en bewondering een fundament van onze samenleving is?’’. We laten ons zo makkelijk meeslepen in deze strijd. We willen er altijd op ons best uitzien, willen het meeste verdienen en we doen mee aan trends. Dit zijn nog maar een paar voorbeelden van deze strijd. Zelfs social media is een deel van de competitie: Facebook is een statussymbool. Iedereen zet alleen de leuke dingen op Facebook, zoals een vakantie naar Tanzania of een foto van de nieuwe auto. Maar bestaat er een samenleving zonder deze competitie?

Leon Heuts sprak ook over een voorbeeld uit zijn eigen jeugd. Er was een jongen bij hem op school, die een blauw Adidas jack had. Leon wilde dit jackje ook. Niet per se om de materie of omdat hij hem zo mooi vond. Maar meer omdat die jongen mede door het jasje populair was. Het was een symbool voor populariteit en status, dus Leon wilde het. En zo begint zo’n strijd om status en bewondering al. In je kleutertijd wil je net zulke mooie stiften als je buurmeisje. In je tienertijd wil je net zulke mooie merkkleding als de rest. En in de tijd dat je volwassen bent, wil je ook een mooi groot huis.

P1130260(2)
Je terugtrekken uit deze competitie lukt haast niet. Het is een deel van de samenleving geworden. Iemand uit het publiek zei het volgende: ‘’Misschien is de enige manier om deze strijd te ontvluchten, opgroeien buiten de beschaving. Dus stel je groeit op buiten de beschaving en zonder beïnvloeding van de competitie, zou het dan lukken? Wanneer je dan een evenwichtig mens bent, kun je dan naar de samenleving gaan en niet deelnemen aan de strijd om status en bewondering?’’. Dat is een lastige vraag, een oplossing lijkt er niet te zijn. We kunnen niet allemaal nu in het bos gaan wonen om de strijd te ontvluchten, want daar zou het gewoon verder gaan.

Er zit wel een goede kant aan deze competitie. Het kan de beste kant in mensen naar boven halen, want je streef altijd naar beter. En ook zit er een goede kant aan voor de wereld en het milieu. Er zijn namelijk steeds meer mensen die fairtrade spullen kopen, biologische groenten, etc. Als er onderling dan wordt gevraagd van: ‘’Goh, heb jij geen zonnepanelen?’’. Dan gaan mensen dat misschien juist wel doen en dat is een goed ding voor het milieu.

Ik vond de presentatie van Leon Heuts erg leuk en leerzaam. En ik herkende veel dingen die hij vertelde over meer bewondering willen. Je ziet het op social media, op school en ook tijdens het uitgaan. Iedereen tut zich op z’n best op, waar natuurlijk niks mis mee is. Maar dan in de club zie je gewoon dat het een soort ‘jacht’ is om te ‘scoren’. En soms merk je ook dat meiden elkaar proberen te overtreffen met dansen of het aantal jongens die ze zoenen. Zelf vind ik dit zo belachelijk altijd en ik merk dat het absoluut te maken heeft met de strijd om status en bewondering.

Ik ben benieuwd of jullie dit ook heel herkenbaar vinden. Laat vooral een reactie achter! 🙂

Advertenties

2 gedachtes over “De strijd om status en bewondering

  1. Ik ken hierbij vooral het facebook fenomeen dat je al noemt. Mensen posten alleen de leuke dingen en houden de minder leuke dingen achterwegen. Veel mensen raken hier ook gewoon depressief door omdat ze denken dat zij de enige zijn die minder leuke dingen meemaken. Dit is ook de reden waarom ik de minder leuke dingen deel. Ook op blogs zie ik het voorbij komen. Al het leuks wordt gedeeld, zodra een gebeurtenis minder leuk is is het ineens ‘te privé’. Best apart als je het mij vraagt al snap ik het wel. De gebeurtenissen in je leven die tegen zitten die deel je niet graag, want mensen willen niet falen of als mislukkeling worden gezien…
    Met meegaan met de trends zit ook wel groepsdruk achter denk ik. Het kan positief zijn zoals jou voorbeeld met de zonnepanelen. Ik probeer mezelf soms wat af te zetten tegen de groepsdruk. Als je alleen maar mee gaat met de groep, ben je dan wel een eigen persoon met een eigen mening? Ik denk hier de laatste tijd veel over na dus je artikel vind ik erg interessant om te lezen!

    • Bedankt voor je interessante en uitgebreide reactie! Dat van Facebook en blogs is inderdaad helemaal waar. Goed van je dat je zelf ook minder leuke kanten deelt! Je vraag vind ik erg mooi. Ik denk dat je altijd je eigen persoon met een eigen mening bent, maar dat sommige mensen teveel achter anderen en trends aan lopen waardoor ze er voor kiezen om minder uniek te zijn. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat je een trend gewoon leuk vind 🙂 Ik vind het in ieder geval ook erg leuk om over na te denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s